പാതി അടഞ്ഞ മിഴി മുറുകുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ,

ചേതന ചിറകാര്‍ന്നുയര്‍ന്നു പൊങ്ങി ..........

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നീരാടി മടങ്ങിയ സരസ്സില്‍ ,

അവനായ് കരുതിയോരസ്രുകണം ബാക്കിയായ് .......

അന്നു പനയോലയില്‍, നിന്‍റെ കയ്യ് വണ്ടിയില്‍
മുറുകെപ്പിടിച്ചു ഞാന്‍ ഇരുന്നതല്ലേ ......
ഏതോ കുറുമ്പിന്‍ പ്രവേഗമായ് മാറി നീ ,
എന്നെ മറിച്ചിട്ടതോര്‍മയില്ലേ............
കണ്ണീര്‍ തുടച്ചന്നു പച്ചില നീര് നീ ,
ചോര പൊടിയും മുറിവിലോഴിച്ചതല്ലേ....
അടയ്ക്ക കുരുവിക്കൊപ്പമിരുത്തി നീ ,
കദളി തേന്‍ എന്നെ അന്നൂട്ടിയില്ലേ .........
പഴുത്ത പ്ലാവില തുന്നിയ കിരീടമണിഞ്ഞു നീ ,
റാണിയായി എന്നെ അരികത്തിരുത്തിയില്ലേ......
തുടുത്തൊരു കവിളത്ത് നുള്ളി നോവിക്കുമ്പോള്‍ ,
അനുരാഗം മുളയ്ക്കാത്തോരെന്‍ കണ്മുനകളില്‍
വേദന പടരുന്നതറിഞ്ഞതല്ലേ.........
നഷ്ടമാകുന്നു ബാല്യമേ , ഓരോ പകലെരിയുമ്പോഴും
നീ കൊളുത്തി വച്ചോരോര്‍മ്മയെല്ലാം......

ചിതറിയ ചിന്തകള്‍ക്കിടയില്‍ക്കിടന്നു ഞാന്‍,
ഒരുവട്ടംകൂടി ഒന്നെഴുതി നോക്കി ;
വടിവൊത്ത ലിപികളില്‍, അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍,
കൊഞ്ഞനംകാട്ടി കെറുവിച്ചു നിന്നു.
ചുരുണ്ടു കിടന്നു കൊണ്ടൊത്തിരി കടലാസുതുണ്ടുകള്‍,
തെരുതെരെ പിന്നെയും കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.
രാവ്പലതായി ഈ കവിത ഞാനെഴുതുന്നു,
ഭംഗി നോക്കുന്നു,ത്രിപ്തയാകാതെപോകുന്നു .....
കടമെടുത്തെഴുതിയ വാക്കുകളിലൊന്നും ,
പ്രണയം സ്ഫുരിക്കാതെ പോകുന്നു,
ആദ്യ പ്രണയ ലേഖനത്തിലും, അര്‍ത്ഥശൂന്യതയുടെ
ചവര്‍പ്പ് നിറയുന്നു..........................

അടങ്ങാത്ത പിന്‍വിളി കേട്ട പോല്‍, തിരകള്‍
പതിയെ മടങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുന്നു......
നിദ്രയിലാണ്ടൊരു തീരത്തിന്‍, മാറില്‍
തഴുകി മറയാന്‍ തുടങ്ങുന്നു......
ഒരു ശംഖില്‍ നിറയുന്നോരിത്തിരി സ്നേഹം,
അവിടെയവശേഷിച്ചു പോകുന്നു........

ഇടറുന്ന ശബ്ദം വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടിന്‍
ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ ഒളിച്ചിരുന്നു
അടരാതെ മിഴിനീര്‍ അവനൊപ്പുമെന്നോര്‍ത്തു
കാത്തിരുന്നു ........................
പാടിതളര്‍ന്നു തെരുവിന്‍റെ ഗായിക ,
ഹൃദയസ്പന്ദന താളവുമടങ്ങി
തീരാതെപോയൊരു ആത്മാവിന്‍ ദാഹം,
ഇനിയൊരു ബലിക്കാക്ക നുകര്‍ന്നുവെങ്കില്‍.........